Bir felaketten kaçar gibi acıdan kaçmanın, şuursuzca mutluluğu arayıp durmanın ve her an sürekli mutlu hissetmek için çabalamanın daha büyük bir mutsuzluk ve başarısızlık hissettirdiğini fark etmiyor musun?
İnsanlar, ağzından çıkan cümlelerin, beyninden çıkan düşüncelerin, bütün evreni dolaşıp tekrar kendine geri döndüğünü bilse, eminim çok daha dikkatli olurdu.
Bazen sığınacak bir liman ararsın, tutunacak bir dal ararsın ama kendinin bir liman olduğunu fark etmezsin. Liman hiçbir yere sığınmaz, denizlere bile…