Sevgili kendim,
Hayatta bazen kendini berbat hissedeceğin anlar olabilir.
“Ben böyle nasıl yaşayacağım ya, dayanamıyorum!” diye isyan ederken, belki de bir yerlerde senin için kapılar aralanıyordur.
Onları görebilmek için sadece bakmak yetmez, bunu artık biliyorsun. Algılarını kontrol etmen ve pes etmemen lazım. Kendini hep daha iyilerine layık gör. Onların yapabildiğini sen neden yapamayasın ki?
Bu hayatta tek rakibin sensin. Önce duygularını kontrol etmeyi öğren.
Acı da çeksen, ağlama krizlerine girsen de profesyonel olmalısın.
Mızmızlanan bir çocuk gibi hissettiğinde kendine süre ver. Süre dolduğunda ise yeniden ayağa kalk ve devam et.
Bu hayatta yapayalnızsın, bunu hiç unutma.
Çektiğin mental acıyı kimse anlayamaz ve çoğu zaman umursamaz.
Acılarını kontrol etmeyi öğren önce.
Unutma: Acı insanı güçlendirir. Acıyı sev ve ona uyum sağla. Hayatın gerçeğidir acı; doğumla başlar, ölümle biter.
Bugün, dünden daha iyi bir yerdeysen doğru yoldasın. Devam et.
Hayat bir oyun ama herkese "easy" değil.
Kolayda oynayanların hazinesi ile zor modda oynayanların hazinesi bir değildir.
Canım kendim, seni seviyorum.