Tuğçe Hasmaden
@dtugcem
Ölümü düşünmek, yakarmak. Hala bu gereksinim duyanlar var. Ben böyle bir gereksinim duymuyorum artık; çünkü her an ölüyorum, sonra yeniden doğuyorum, anılardan yoksun: canlı ve bütün, artık kendi içimde değil, dışarıdaki her şeyin içinde.
Reklam
İnsanların birbirlerini fark etmeden birbirlerinin önünden gelip geçtiklerini, birbirleriyle ilişki kuramadıklarını, çünkü yalnızca toplumda değil ailenin dar çevresi içerisinde bile birbirlerine yabancı olarak kaldıklarını söylemek, sık sık tekrarlanan bir gerçeği dile getirmektir.
İnsanın kaderi ruhunda saklıdır.
Russel'ın dediği gibi, otomobilimiz işlemediği zaman "Acaba nesi var?" diye orasına burasına bakıp düzeltmeye çalışırız da, insanlar "iyi işlemediği" zaman onları suçlamaktan gayri pek bir şey yapmayız.
Yalnızdım. Koskoca dünyada yapayalnız, bir başıma. Şu anda beni saçlarımın dibine dek titreten bu ürpertide sonsuzluğu, bu sonsuz yalnızlığın soğukluğunu duyumsuyordum.
Reklam