dunkelbunt
@dunkelbunt
yüksek lisans
55 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
bazen sevdiğim bir şeyi anlatırken “hakkını veremeyeceğim” hissi çöküyor üstüme. bu kitap için de öyle. mevsimler dörtlemesinin ilki sonbahar’da da böyle hissetmiştim. onu yazarken de söylediğim gibi ali smith’in kafasını çok sevdim. bir şeyler yazmaya girişseydim, varmaya çalışacağım bir nokta olurdu onun kalemi.
kış’ta noel arifesinde bir araya gelmiş dört kişi ekseninde politikaya, aile ilişkilerine, iklim krizine, yalana ve gerçekliğe dair ustalıklı dokunuşlar var. hem çok akışkan hem de çok zengin. yazarın dili kullanma kabiliyeti kadar içeriği de öyle dolu dolu ki okurun tatmin olmaması imkansız. keşke orijinal dilinde okuyabilseydim diye düşündüm kitap boyunca.
smith’in kurgusunun tutkalı iki kitapta sanat ve politika. ilk kitapta pauline boty’nin eserleri üzerinde duran smith, kış’ta ise barbara hepworth’ün heykelleri ile tanıştırıyor okuru.
bu arada iki kitabı birbirine bağlayan gizli bağlar üzerine epey okuma yapmam gerekti. bariz iki bağlantıyı yakalamıştım ancak bir detay vardı ki (kartpostal diyor ve susuyorum) okuduklarım aracılığıyla fark edip iki kitapta tekrar açıp okudum.
böyle bir dil kullanımında çevirmene de büyük rol düşüyor, seda çıngay mellor da bu işi hakkıyla yapmış. emeği geçen herkesin eline, gözüne sağlık.
şimdi sırada ilkbahar
gabriel garcia marquez nedense hep ihmal ettiğim yazarlardan biri oldu. yanlış hatırlamıyorsam külliyatından okuduğum tek kitap var. kırmızı pazartesi ile şeytanın bacağını kırdığımı umuyorum.
bu kitabı birkaç güne yayarak okudumsa da kimileri için tek solukta okunabilecek bir dil ve olay örgüsüne sahip. geçmişte işlenmiş bir cinayeti anlatan öyküde anlatıcı, hem katillerin hem de maktulün arkadaşlarından biri. düşünsenize hiçbir gizem içermeyen bir cinayet anlatısı nasıl bu kadar zengin olabilir? hele ki en sonundaki ölüm tasviriyle?
yazarın büyüklüğü de burada zaten. tutup burada marquez övmek de yermek de bana düşecek değil, güzel ve heyecanlı bir kitaptı. cinayete doğru giden olaylar örgüsü boyunca sonunu bilsem de gerilimim tırnak yeme seviyesine vardı.
türkçesi tertemiz, baskı öncesi hazırlıklar da titizlikle yapılmış. emeği geçen herkesin eline, gözüne sağlık.
bazı kitaplar beni konusundan bağımsız yazarın kafasıyla etkiler. sonbahar da öyle oldu. ali smith’in tarzını çok sevdim. daha önce ilk kişi’sini okumuş ve çok da etkilenmediysem de yazara tekrar listemde yer vermeye karar vermiştim. iyi ki de es geçmemişim.
2016’da brexit dönemi britanyasında geçen bu roman, bir çocuk ile yaşlı komşularının sıradışı yoldaşlığını anlatıyor. ama bu olay örgüsünün çerçeve oluşturduğu kitapta dönemin politik havasına dair bir izlenimler kolajı var sanki.
yine olay örgüsündeki yaşlı komşu daniel’ın romana kattığı 60’ların sanat dünyasına da christine keeler ve pauline boty aracılığı ile misafir oluyor okur.
çevirisi çok güzel, tititizlikle hazırlanmış bir kitap. emeği geçen herkesin eline, gözüne sağlık.
