Nefsimle
Her yüzleşmemde,
Bazen,
Engin dağların eteğine birikmiş,
Tatlı su gölleri gibi sevecen ve ılıman bir köy çakalı iknası takınıyor.
Bazen,
Fırtınayı arkasına almış,
Ocak batıran okyanuslar gibi kabarıyor bana.
Bazen,
Bir Estağfurullah yeterli olsa da cüretkâr tekliflerine,
Bazen,
Titrek bir parmağın işaret ettiği uzaklarda isabeti arayan, Nasuh bir Tevbe'ye muhtaç,
Gariban
Bir
Kul oluyorum...