Levent
@dusunceler
9 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Bütün yaşamı sayısız düşüşten bir zincirdi aslında. Ama bu düşüşlerin sarsıntılarını atlatabilmişti; kendi acılarından yakınmazdı.
Böyle mi bitmeli hikaye? Bir tür iç çekişle mi? Dalganın son bir çırpınışıyla mı? Suyun bir olukta şırıldadıktan sonra damla damla kesilmesiyle mi? Şu masaya bir dokunayım da -bu sayede- içinde bulunduğumuz âna döneyim. Şişelerle dolu bir büfe, ekmek dolu bir sepet, bir tabak muz - bunlar rahatlatan görüntüler. Ama hikâye yoksa bir son ya da başlangıç nasıl olabilir? Hayat belki de onu anlatmaya çalışırken ki yaklaşımımıza kolayca teslim olmuyordur.
Kimsenin yaşantısını beğenmedim: kendime uygun bir yaşantı da bulamadım.
Turgut'u da hor gördüm bu arada. İstediği gibi yaşamasına karşı koydum. Sonunda uzaklaştı benden.
Bir şeyler düştü benden. Belli arzularımdan sağ kurtuldum; dostlarımı yitirdim, bazılarını ölüm yüzünden, bazılarını sırf caddenin karşısına geçme kabiliyetsizliğinden.