Özellikle de duygusal olarak ihmal edilmiş kişiler duyguları bir yük olarak görür. Sevdiğimiz bir arkadaşımızla çatışma yaşadığımızda üzülmesek, trafikte yolumuzu kesen birine sinirlenmesek ya da bir iş görüşmesine girmeden önce endişelenmesek çok daha iyi olmaz mıydı? Yüzeysel olarak baktığımızda, bu duyguları hissetmezsek daha kolay olurdu gibi düşünülebilir. Ancak duygularımız olmasaydı hayat daha iyi olmazdı. Katlanılmaz olurdu.
Duygu, hayatta kalmak için gereklidir. Duygular bize ne zaman tehlikede olduğumuzu, ne zaman koşacağımızı, ne zaman savaşacağımızı ve neyin savaşmaya değer olduğunu söyler. Bu hayati bilgi kaynağını fırlatıp atmak sizi savunması ve muhtemelen daha az üretken bir yapar. Ayrıca hayatı dopdolu bir şekilde deneyimlemeniz de daha zor olur.