Dostoyevski “Budala” kitabında şöyle diyor;
“Senden kaçtı, çünkü seni ne kadar çok sevdiğinin farkına vardı. Senin yanında olmaya gücü yetmedi”
Yani böyledir insanoğlu, korkar.
Bence hepsini unut. Kolaylaştırır.
Daha ne kadarını görmen gerekiyor? Dur da seni zahmetten kurtarayım: Anımsadığın hiçbir şey sağ kalmadı. En iyisi, unutmak.