Şu Gitme o güzel geceye usulca'nın aksine geceye usulca gidiyordu babam... Dylan Thomas'ın bu dizesinin ve ardından gelen o Öfkelen ışığın ölümü karşısında'nın kulağa ne kadar güzel geldiğini fark ediyorum... Oysa babam gerçekte sakince ve öfkelenmeden, daha çok Stoacıların usulüne göre, Zenon'un öğrettiği gibi ölümden korkmadan, ondan merhamet dilemeden ölüyordu.
Haykırmaz olsa da kulaklarından martılar
Gümbürdemez olsa da dalgaları kıyılarda;
İçeceklerin fışkırdığı yerde bir çiçek bile
Kaldırmaz olsa başını çarpan yağmura;
Deli de olsalar, ölü de çiviler gibi
Baş verecektir kişilikleri kır çiçeğinden sürer gibi;
Çıkaracaklardır güneşe, tükeninceye dek güneş,
Ölüme kalmayacaktır bu dünya.
Dylan Thomas
Seth'i kurtarmak istersen köprüye,Dylan'ı kurtarmak istersen havaalanına,Oliver'ı kurtarmak istersen okula git.
Peki duymuyor musun Bob Dylan'ı,
Torunun yerinde senin, boğuk sesli gitarlı
Lanetlerken savaşın patronlarını?
Gerçek ölmeliyse vakit yoktur karar vermeye
Vakit yoktur kaybetmeye ya da elveda demeye
Vakit yoktur oradaki kurban için hazırlanmaya,
Vakit yoktur ne acı çekmeye ne de göz kırpmaya
Ve, vakit yoktur düşünmeye
