Onlar İngiltere’deki her gencin, bir “iyi” iş tabutuna kapatılmasını istiyorlardı sanki.
Onları o hale sokan yoksulluk değil, ama “saygın” yoksulluğun onları dibe çekmesiydi. Para yasasını kabul etmişlerdi ve bu yasaya göre başarısız insanlardı. Aşağı sınıfların yaptığı gibi para olsun olmasın, şöyle dışarı fırlayıp sadece “yaşamak” duygusu hiç yeşermemişti yüreklerinde.
Ve elbet Gordon, bunu yapacak kadar büyüdüğünde, güzel olmadığı, “zeki” olmadığı için onu hor görmekle ablasının özverilerinin karşılığını ödedi.
