daha önce hapsolmak üzerine bu kadar düşünmediğimi fark ettim ve özgürlüğün ne kadar tatlı olduğunu anladım. ayrıca en ölmek istediğimizi sandığımız anlarda bile aslında yaşamak istediğimizi ve ölme fikriyle gerçek anlamda yüzleşince ne kadar korkunç geldiğini şimdi daha iyi görüyorum. belki de bu yüzden “buna rağmen nasıl yaşıyor ki” dediğimiz dayanılmaz şeyler yaşayan insanlar bile çoğu zaman hayatına devam ediyor. intihar eden insanlar genelde bunu bir anda yapıyorlar çünkü diğer anı beklerse birkaç sene daha yaşama fikrinin ne kadar cazip geldiğini görüp vazgeçecekler. çünkü ne olursa olsun yaşamak güzel. ne olursa olsun yaşamaya bağımlıyız.
Reklam
Gregor’un babası senelerdir sağlığı yerinde olmasına rağmen tembellik edip çalışmıyordu. Kız kardeşi biraz sorumsuz bir hayat sürüyordu, uzun uzun uyumayı çok seviyordu. Gregor ise çalışıp eve para getiriyordu. O bir böceğe dönüştüğünde bile işe yaramadığı için, evine para getirmediği ailesine yardım edemediği için vicdan azabı duyuyordu. Fakat ailesi bir yerden sonra onu bir yük olarak görmeye başladı. Farklı olduğu için, normalin dışına çıktığı için ve bence en önemlisi, artık işlerine yaramak yerine bir çeşit sorumluluk haline geldiği için gittikçe nefret ettiler ondan. Ölümünden sonra bile giden kendilerinden biri değilmişcesine sevindiler. İnsanların istedikleri gibi olmadığınızda sizi nasıl da hiçe saydıklarını, vicdanlarını nasıl kaybettiklerini ve bencilliklerini gösteren çok güzel bir kitap bence.
