Ebrar Çelik

Derdini denize anlat , dağa taşa anlat İnsana dert anlatılır mi hiç
Reklam
Artık olan oldu bize Gelsen de bir gelmesen de Gelemeyiz biz yüz yüze Gelsen de bir gelmesen de Hep kendini çektin naza Yok bahara yahut yaza Bıktım gayrı yaza yaza Gelsen de bir gelmesen de Bir candır bu bir andır bu Giden gelmez bir handır bu Dağ taş değil insandır bu Gelsen de bir gelmesen de Göreceğim bir boş kafes Ceset kalmış çıkmış nefes Nerde o can nerde o ses Gelsen de bir gelmesen de Osman Yüksel Serdengeçti
At vuruldu; içim paramparça rüveyda Gölgelerin ardına sakladım kusurumu Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin Ben burda damla damla eriyip akıyorum Yine de, çiğnetemem kimseye gururumu İstenmediğim yeri sessizce terkederim Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim Nurullah Genç
Gönlümle gönlümle başbaşa düşündüm demin Artık bir sihirsiz nefes gibisin Şimdi taa içinde bomboş kalbimin Akisleri sönen bir ses gibisin Maziye karışıp sevda yeminim Bir anda unuttum seni eminim Kalbimde kalbine yok bile kinim Bence artık sen de herkes gibisin Nazım Hikmet
Yarının kaygısı yarının olsun Her günün derdi kendine yeter
Reklam