Gözyaşlarına gülümse
Çünkü onlar
İçinden parçalar indirirler yeryüzüne
Dudaklarına gülümse
Kelâmın kirlendiği vakitlerde
Sessizliğin durağı
Erdemin kapısıdır onlar
Avuçlarına gülümse
Çizgilerinde kaderin kardelen tohumları
Adımlarına gülümse
Gülümse ki , ayakların
Varmasın bir ömrün cüzamlı
Küf kokan topraklarına
Ansızın yıkılan evler gibi
Yalnızlığın üzerine çökmeyen
Yüzünün cilâsı , insanlığın yurdu
Onuruna gülümse
Gülümse , gülümsediğin
Bil ki seni de bulur
O müntehâ mahşerinin rahminde
Somurtanlara gülümse
Acı çekenlere , âvârelere
Yetimlerin umutlarına gülümse
Hastalığa dûçâr olup , gündüzü