Ebrar Çelik

Gözyaşlarına gülümse Çünkü onlar İçinden parçalar indirirler yeryüzüne Dudaklarına gülümse Kelâmın kirlendiği vakitlerde Sessizliğin durağı Erdemin kapısıdır onlar Avuçlarına gülümse Çizgilerinde kaderin kardelen tohumları Adımlarına gülümse Gülümse ki , ayakların Varmasın bir ömrün cüzamlı Küf kokan topraklarına Ansızın yıkılan evler gibi Yalnızlığın üzerine çökmeyen Yüzünün cilâsı , insanlığın yurdu Onuruna gülümse Gülümse , gülümsediğin Bil ki seni de bulur O müntehâ mahşerinin rahminde Somurtanlara gülümse Acı çekenlere , âvârelere Yetimlerin umutlarına gülümse Hastalığa dûçâr olup , gündüzü
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öleceğiz iki gözüm bundan âlâ gerçek mi var
Ben galiba hayatım boyunca iki arada bir derede gidip geleceğim. Kornişteki bir perde gibi , raydan çıkana dek...
Kuştur yalnızca göğün ucu bucağı
Arapça ' da iki türlü özlem vardır ; İştiyak : Geçici özlem çekmek Tehassür : İçini çeke çeke , kalbi yana yana büyük bir hasretle arayarak ve yolunu gözleyerek özlem çekmek... Hiç iştiyakla tehassür bir olur mu ?