Ebrar
@ebrarkee
Ölüm de rüzgar gibi hep yanı başımda
Üniversite
Samsun
13 Aralık
13 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·500 syf.·
2025 2. kitabı
Git, tenim soğuyana kadar
Ve sönene dek tüm yıldızlar
Geri dönmemek üzere git
Son şiirim bitene kadar
Yaşa, yarını görene kadar
Uçan son kuş düşene kadar
Farkedersin muhakkak
Ruh bedeni geçene kadar
Ve öl, değerini görene kadar
Somutluğu terk edene kadar
Ardında kimse yokmuşçasına öl
Ne de olsa bu son gidişin.
KamburŞiir
Varlık ile yokluk arası ince pamuk ipliği
Bir damlayla taşar bardak
Sevgi de olur, öfke de
Ne ara doldu anlamazsın sırtındaki pis heybe
Ağır gelir yük artık
Dinlen, bırak yere
Çevirdi başını yine, gözler çok öfkeli
“Olmaz dedim ya! Üzerine bulaşır kara toprağın pisi.”
Kibrine bakın şunun,sanki temiz kendisi!
Gün geçer, gece geçer, heybe döner kambura
Şimdi durmak lüzumsuz, o da senden bir parça
Kurtulmak istesen de etinden sökemezsin
Beğenmediğin kara toprak paklar seni anca