Ebrar

Bugünün insanı pek çok bakımdan barbarlık dönemlerindeki kişilerden üstün olduğu halde, aklın ve bilginin gösterdiği yoldan gitmeye bir türlü alışamamış, aklın yolunu kullanmayı öğrenememiştir.
Reklam
Aldatmaca ile dolu olan bir dünya yarattığınızı bile bile kime ve neden gücenip kızdığınızı kestiremeden, tüm bu aldatmacalar, karışıklıklar arasında bilinmeyenler arasında içiniz sızlar da sızlar. Üstelik bilemediğiniz şeyler çoğaldıkça duyduğumuz üzüntüleri ve iç sızıları da o denli artmaya devam eder.
Niçin ben iyilik, güzellik, yücelik gibi şeyler konusundaki anlama gücüm arttıkça bataklığıma daha çok gömülüyordum ve boğulacak duruma geliyordum?
Ben gerçekten kötü bir insan değilim. Ne aksi bir adamım, ne de uysal biriyim. Ne namuslu, ne alçak, ne de onurlu biriyim. Ne bir kahramanım, ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım. Şu anda köşeme çekilmişim, bir yandan akıllı insanların bir baltaya sap olamayacaklarını, yaşamda başarılı olanlarınsa aptallar olduğunu düşünerek yarsız bir biçimde avunuyorum.
Öfkemden ağzım köpük köpük olmuşken bile, yüzüme azıcık gülüp, önüme bir fincan şekerli çay sürüldü mü hemen gevşerdim.
Reklam