Ebru Üçyol

Ebru Üçyol
@ebrucyol
Omnia mutantur, nihil interit.
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Sayfa 184·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
‘’Daha çok anlat,’’ dedim. ‘’Hoşuna gidiyor mu?’’ ‘’Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.’’ ‘’Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?’’ ‘’Gider gibi yaparız.’’
Sayfa 172·Kitabı okudu
‘’Portuga!’’ ‘’Hımm...’’ ‘’Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?’’ ‘’Neden?’’ ‘’Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve ‘günışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu’ hissediyorum.’’
Sayfa 139·Kitabı okudu
‘’Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.’’
Sayfa 52·Kitabı okudu
‘’Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum.’’
Sayfa 49·Kitabı okudu