Ebru Taşkın
@ebrutaskinn
4 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Ben gene eskisi gibi dünyadan uzak ve daima tasavvurlarımın ve iç dünyamın oyuncağıydım.
Sayfa 63
Bir serçenin cadde ortasında yağmura yakalandığı için uçup uçmamak arasındaki kararsız bekleyişi vardır ya, işte ölümü ya da yaşamı öyle beklediğimi hissediyorum.
Kaç defa, arkadaşlarıyla münakaşalarında, başkalarına merhametimizin kendimizi daha merhamete layık bir hale getirmekten, yani bu hissimizin mevzuunu değiştirmekten ve onların eziyetlerine nefsimizin vekâletini peşkeş çekmekten başka manası olmadığını iddia edip durmuştu.
Sayfa 57
Karanlıkta iki gölge, umutsuz, ağır karanlıkta birbirine uzanıyor. Elleri birleşiyor ve ışık, yüz altın kupadan dökülen bir güneşmişçesine sel olup yayılıyor.
Yaşarken yaşayın! İnsan, yaşamını tamamlayıp öldüğü zaman, ölüm, taşıdığı dehşeti yitirir! İnsan doğru zamanda yaşamazsa, asla doğru zamanda ölemez.
