Yağmurları sevdiğim gibi,
rüzgarları da sevdim...!
Savrulan yapraklar arasına karışmış,
hayallerim de oldu benim...!
Anılarım ya hep yarımdı,
yada ben sayfaları hızlı çevirdim...!
Kırılgan bakışlarımı sakladım çoğu zaman...!
Anlatamadım,
sustum...!
Maskelerden görünmeyen yüzlerden,
şiirin tenhasına sığındım...!
İnandıklarım da olmuştu benim..!
Adreslerinden tez taşındılar...!
Uzun mektuplar yazdım onlara,
yine ben okudum..!
Bahçenin avlusuna dökülen gözyaşlarımı,
ağaçlardan başka kimseye
göstermedim...!
Bir şarkı ağlatmaya yeter beni...!
Bir de hasret kokan bir şiir...!
Bir de sazın teline dökebilirim içimi..!