Gözlerinin içine bakarak teşekkür ettim. Görünüşte hiçbir şeyleri olmayan bu insanlar aslında en önemli şeye sahiplerdi. Hiç tanımadıkları hâlde bana her şeylerini vermişlerdi: varlıklarını, seziklerini, sabırlarını, cömertliklerini, anlayışlarını, bağışlamalarını, sevecenliklerini, bağışlamalarını, sevgilerini…
………..ben işler yolunda değilse, her şey iyiymiş gibi rol yapamam, öyleymiş gibi davranamam ve seni aldatamam. Öyle davranmam bir diğer çıkmaz sokağa girmem anlamına gelir.”