Ecem Ark
@ecemark
Uludağ Üniversitesi
Bursa
6 Şubat
211 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Roman; aile bağlarını ve kuşak çatışmalarını, kültürel mirasın önemini, kalp kırıklığından sonra yeniden başlamayı ve tatlı yapımıyla sembolleşen iyileşme sürecini iç içe geçirerek, insanın hem geçmişiyle hem de kendisiyle barışma hikayesini anlatıyor.
Yazarın dili sade ama duygusal; olaylardan çok duygulara, tatlara ve anılara odaklanıyor. Kitabın her satırında sakinlik hissi var.
Romanın ana karakteri An-Chun Japonya’da yaşadığı bir hayal kırıklığının ardından Tayvan’a geri döner. Kalbi kırık, yönünü kaybetmiş bir halde, çocukluğundan beri bildiği büyük amcasının “Güneş Keki Pastanesi” adlı küçük pastanesinde çalışmaya başlar.
Burada sadece tatlı yapmayı değil; sabretmeyi, yeniden sevmeyi ve geçmişle barışmayı da öğrenir. An-Chun, ailesinin geçmişiyle yüzleşirken gelenekler ile modern dünya arasında kendi yerini bulma mücadelesi verir.
Merhaba kitap dostlarıım ️ bugün okurken altını bolca çizdiğim bu güzel kitapla geldim. Kitap, kişisel gelişimle romanı harmanlayan bir türde.
Bazen hayatın tam da ortasında hiçbir şeyin bizi mutlu etmediğini fark ederiz. Maëlle'de tam olarak o noktadadır. Paris’te iyi bir işe, güvenli bir yaşama sahiptir ama ruhu tükenmiştir. Günlerden bir gün aldığı bir haber, onu Nepal’e "kendi iç yolculuğuna" sürükler.
Himalayalar’ın sessizliğinde, doğanın kalbinde Maëlle kendine yeniden bakmayı öğrenir. Mutluluğun bir hedef değil, yaşamanın ta kendisi olduğunu, her sabahın “kalan hayatının ilk günü” olabileceğini keşfeder.
Yazar bu kitapta sade ama derin bir dille bize yavaşlamayı, şükretmeyi ve yeniden başlamayı hatırlatıyor. Okurken hem kendinizi hem de hayatın anlamını sorguluyorsunuz.
"Bakış açısı ne kadar önemliymiş meğer. Hep aynı yere bakmak ölümcül bir şey."
