Bazen hayatın kalabalığı içinde kaybolur insan. Yoğunluk artar, yükler çoğalır, zihnin yorulur…
Ama kalbin, her şeyin ötesinde sana doğruyu fısıldayan en sade pusuladır.
Bir süre sonra kötülük yapana tuhaf şeyler olur.
Onlara yapılan kötülük ister küçük bir haksızlık olsun,ister büyük bir yara…
Bu süre bazen kisa bazen uzundur.
Aslinda onlar:
sessizdir
naiftir
iyi niyetlidir
Beddua etmezler.
Kimsenin kötülüğünü istemezler.
Hatta içten içe üzülürler…
Hakları yenildiğinde bile.
Çünkü bilirler:
bedel büyük olur
Onlar insanı affeder.
Ama incinen bir parçaları hiç affetmez.
— Bağırmazlar.
— Hesap sormazlar.
— “Boş ver” derler.
— İntikam düşünmezler.
— Affederler.
Bir bakarsın:
hak yiyenin işleri ters gitmeye başlar
bazen sağlık sorunları çıkar
aynı şeyler tekrar tekrar yaşanır
Hayatın içinde kimi zaman küçücük ayrıntılar önemsiz görünür; bir söz, bir davranış, bir tercih…
Oysa insanın sorumluluğu sadece büyük işlerde değil, en ince detaylarda bile saklıdır.
Çünkü iyilik de kötülük de bazen iğneden ipliğe gizlenir.