ecran tekinoğlu
@ecran
10 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Beni seviyor musun Jonas? Ben seni seviyorum. Zaten biliyorsun biliyorum ama bir post-it gibi hatırlatmak istedim.
...
yanında uçmama izin vermesini isteyebilirdim.
...
Bu su bardağı bizi ayıran denizin minyatürü mü? Bu merdiven çıkıyor mu, iniyor mu?"
Söylememiş olabilirim Jonas, ama burada olsaydın emin ol şu an yazıyor olmazdım.
Sence bu seyahat bizi ayırıyor mu, yoksa yakınlaştırıyor mu? Ben de bir seyahate çıktım. Bu seyahate. Defter altında yirmi bin fersah. Varış noktası olmayan bir yolculuk. Sonu olmayan bir kuyruk. Amacı olmayan bir bekleme salonu. Ne zaman biter bilmiyorum. Nereye varırım bilmiyorum. Ya da varır mıyım? Nereye gidiyorum?
....
Kimsenin onu anlamadığını düşünüyor. Bu anlaşılmama hissi ona başka bir boyut katmış gibi duruyor. Belki de bu yüzden uzaklaşıyor, bu yüzden kaçıyor. Ama insan kendinden kaçamadığı sürece neyden kaçabilir?
....
Havayı alt etmek çok kolay. Pencereyi kaparsın, ceketinin fermuarını çekersin. Ama deniz yenilmezdir. Poseidon bu anlamda bir kurgu. Bu yüzden bana göre Yunan tanrılarının en görkemlisi o. İlyada'da ona denizi bahşederler. Al, işte burada. Denizin dalgaları: defterinin mavi çizgileri. Rüzgar lehine eserse bu çizgiler seni kıyıya yaklaştırabilir.
Ne olur bana en güzel yalanı ver. Bir an için hiç bitmeyeceğini sandığın bir yalan. Çünkü en gerçeği, en sahicisi bu...Ay ışığı ulurken balkondan düşürdüğün terlikleri toplayacağım. Kırık fayanslarına takma kirpiklerimi takacağım. Sana ait olan bir yalan daha bulacağım. Bir düşü süsleyebilecek kadar gerçek olacak ya da bir gerçeği yok edebilecek kadar yalan...
Sakın üşütme. Sakın yaşlanma. Sakın yıkılma. Sakın, sakın, o güzel ruhunu ayaza tutma. Tahtadan defterler yap, deniz kabuklarından kutular, şiirin yetişemediği müzikleri duymak için kalbini yastığın altına koy. Senden çalındıkça çoğalan hayatı gözyaşlarından çıkardığın mutluluğu anlat. Gözlerindeki aşkı değdir parmaklarının biçimlediği her rüyaya. Senden bana ulaşan rüzgarın da adı bu olsun... Bana içeriyi bilmiyorum diye daha çok kız, ama n'olur daha güzel kız.
Hissettiğim gibi olmayacak çünkü hareket çok yavaş
Talaş yığınlarının üzerinde duran izler
bir bedenle bir söze ait
O kadar yavaş ve emin ki
kimsenin atılan adımlardan endişesi yok
İzmaritlerimi sayıyorum
Geçen bahara ve geçen kışa; bu kadar
yalana ve kuşkusuz yinelenen intihara bakıyorum
Sokak yokuşları kayış gibi geriliyor
Yapamam diyorum
Bir adım daha atamam
Gülümsediğim çaydanlık elimi yakıyor
Bozuk çıkıyor aldığım güvercin
Hep taklalar atıyor
yapamam diyorum ama yine aynı şey oluyor
Sana bir düş istediğimi söylüyorum