İnsanlar berbat varlıklar.. Bu böyle değil diyorsunuz sonra sizin kötülük düşüncenizin dışında bir kötülük niyetleri var ki şaşırıp nasıl davranacağınıza şaşırıyorsunuz. Ya bu böyle mi? Bu sefer bu olayda nasıl davranacağını bilemiyor insan. Uzaklaşmak mı? Kalıp kendini savunmak mı? Karar veremiyorsunuz. Kalbim hep iyi niyetli aklım da öyle ve böyle insanları gördükçe onlarla aynı varlık türüne girdiğim için kendimden tiksiniyorum. Hayvan olmak daha iyi olurdu düşüncesi oluşuyor. En vahşi hayvanın ruhu bir insanın tiksindirici düşüncelerinden bile daha naif ve incedir! Bu dünyada kalbi ile aklı güzel olan bir insana denk gelmedim ve gelemeyeceğim...