Elif Damla Günal
@edamla
Balım küçük ama kendine yeten restoranının şefidir. Kenan ise daha önce yarışmalara katılmış, teknik bilgisi oldukça fazla olan eğitimli bir şeftir. Balım, eski erkek arkadaşının ona kazık atması sonucu bir şekilde kendini kenan ile gastronomi yarışmasına hazırlanırken bulur. Sürekli didişen bu ikili zamanla birbirine yaklaşmaya başlayacaktır.
Türk yazarları yabancılardan daha çok benimsiyorum ve daha sakin yorumlar yapıyorum genelde ama bu sefer o kadar yumuşak olamayacağım.
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki yazarı bookstagram diye at gözlüğü ile okumadım kitabı. Daha önce başka bir bookstagramın kitabını okumuş ve ilk kitaba göre oldukça başarılı demiştim ki kişisel fikrim o ilk kitabın bu kitaptan daha iyi olduğu yönünde.
Yazarın ilk kitabı olmamasına rağmen inanılmaz amatör buldum her şeyi. Konu ile ilgili bir sıkıntım yok ama karakterler baştan sona fiyasko. Balım çok klişe bir karakter. Keza kenan da öyle... En kötüleri ise Balım'ın arkadaşı, pardon en yakın arkadaşı Esra! Bu sözde en yakın arkadaş yakışıklı bir adam görünce Balım'ı istemediği bir ortamda bırakıp gitti sonra da önce hayatımın aşkını buldum ama diye drama yarattı. Herhalde bunun yetmeyeceğini düşündü ki hemen arkadasına Balım'ı onun iyiliği için gittiğine, gitmesinin daha hayırlı olacağına ikna etmeye çalıştı. Balım da hemen inandı zaten. Alan veren memnun oldu anlayacağınız.
Kitaptaki sahneler inanılmaz amatör sahnelerdi. Izlediğimiz zaman gözlerimizi devirdiğimiz film sahnelerinden halliceydi. Sürekli bir koldan tutup kendine çevirmeler, bakışmalar, birbirine temas eden göğüslerin yükselttiği libido, dudak izleme ritüelleri falan... Cidden çok kötüydü.
Bizim Türk kitaplarda erkekler neden hep çok zengin, şirket sahibi asla anlamış değilim. Biz Türk kadınları fakir erkek sevemiyoruz galiba.
Valla çekirdek gibi giden bir kitap. İçi buram buram tarih koltuğu halde bu kadar insanı sıkmayan, merakla sayfaları kaydırdığımız bir kitap olması benim aşırı hoşuma gitti.
Kitap Ayasofyanın ilk yapılışından itibaren imar edilişini anlatıyor önce. Sonra da içerisinde ki figürlerin, resimlerin ne anlama geldiği nereden geldiği, nasıl yorumlandığını, hakkındaki rivayetleri ve altındaki dehlizleri anlatıyor.
Kitap ropörtaj şeklinde ilerliyor sayılır. Sorulan bir soru var ve onun üzerine Pelin Çift'in cevaplarını okuyoruz.
Kitabın içinde bir sürü de resim var Ayasofya ilgili ya da Ayasofyanın içinden.
Aşırı zengin ve keyifli bir kitap. Ben severek okudum. Herkesin de severek okuyacağını düşünüyorum.
Joy, kocasını ve kardeşini birlikte olurken yakaladıktan sonra depresyonun eşiğine gelir. Noel yaklaşırken her zaman istediği o tatile çıkmaya karar verir ve kimseye haber vermeden hiç bilmediği bir şehre gitmek için uçak bileti alır. Değişime hazır olan Joy'un hiç beklemediği bir şey olur ve bindiği uçak düşer. Uçaktan yaralı olarak çıkan Joy, yürüyerek bir balıkçı kulübesine ulaşır. Daha önce pansiyon olan bu kulübede yaşayan Daniel ve onun oğlu Bobby ile kalmaya başlar. Bobby, ölen annesi ile konuşan travmalı bir çocuktur ve Daniel, onunla nasıl baş edeceğini bilmiyordur. Joy, bu baba oğula yardim etmeye karar verir ve kısa zamanda onların hayatının bir parçası olur. Fakat bu güzel atmosferde yanlış olan bir şeyler vardır. Joy'un bunu fark etmesi uzun sürmez.
Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölümü okurken daha ne kadar bu saçmalıklar silsilesini okumaya devam edeceğim ben diye isyan ettim durdum. Birinci bölümde her şey çok çabuk gelişti, saçma sapan bir sürü sahne vardı. Bir olan ile diğer olan olay birbirini tutmuyordu falan. Gerçekten belli bir yerden sonra sıkılmaya başlamıştım ki ikinci bölüme geçtim. İşte tam da burada birinci bölümde saçma bulduğum ne varsa yerine oturdu. Bir aydınlanma yaşadım resmen.
Birinci ve ikinci bölümü yazar iyi bağlamış ama ikinci bölümde de saçma bulduğum şeyler vardı. Özellikle de Joy'un kız kardeşi ile ilgili şeyleri çok saçma buldum. Sanki yaptığı her kardeş arasında olabilir bir şeymiş gibi yansıtılmıştı. Hayır efendim, ablanın kocası ile ablanın evinde, ablanın yatağında birlikte olurken ablana yakalanmak normal değildir.
Bu kısmi görmeden gelirsem ikinci kısım birinci kısımdan daha güzeldi. Çok uzun olmayan bir kitaptı, çabucak bitti zaten.
Ama şunu belirtmeliyim ki; Kristin Hannah'tan okuduğunuz ilk kitap Bülbül ise
