Elif Damla Günal
@edamla
İzmit
10 Kasım
198 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Hayatımda daha saçma bir kitap okudum mı acaba diye düşündüm bir süre. Okurken de gitmeyen bir kitaptı, akmıyor.
Sam gerçekten ölüyor ve öldükten sonra bir şekilde sevgilisi ile telefonda konuşmaya başlıyorlar.
Birincisi kız asla bunu hakeden bir sevgili değildi. Çocuğun cenazesine, anma törenine dahi gitmeyen, çocuğun eşyalarını çöpe atan bir kız. Hiiiiç depresyon falan diyemeyecem, davranışları sinirimi bozdu.
İkincisi nasıl konuşmaya başladılar, böyle bir şey nasıl oldu asla bahsedilmiyor. Sadece oluyor, insan okurken bunun nasıl gerçekleştiğini de okumak istiyor, sonunda kız kafasında kuruyor çıksa daha iyiydi yani.
Hani kız haketmiyor dedim ya, konuşurlarken de bunu düşünüyorsunuz çünkü sürekli çocuğa "Sam, sen öldün tamam mı?" Deyip durdu. Çocukta sürekli ölü olduğu için özür dileyip durdu. Saçma sapan bomboş bir kitap yani
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle belirtmeliyim ki, konu bakımından şahane bir kitap. Bugüne kadar neden okumadım bilmiyorum..Filmi varmış, onu da izleyeceğim.
Her kadının yaşayış biçimi ve güzellik algısı bakımından birbirine benzediği bir kasabaya taşınan Johanna, bir süre sonra bu durumdan şüphe etmeye başlar. Kendisinden bir ay önce oraya taşınan ve onunla aynı fikirde olan arkadaşı da bir an da diğer kadınlara benzerine Johanna için tehlike çanları çalmaya başlar.
Konuyu ben üstün körü anlattım ama gerçekten çok güzel. Kitabı okumakta keyifli AMA... Ne yazık ki kocaman bir ama var ortada.
Böylesine güzel bir konu daha derinlemesine anlatılabilirdi diye düşünüyorum. Mesela kadınlara yapılan şeyin tam olarak ne olduğu, nasıl planlandığı, nasıl yapıldığı, kocalarının bundan hangi noktada haberdar olduğu vs vs. Buraları daha çok okumak isterdim. Beni bu yönden doyuramadı. Konusundan böylesine keyif aldığım bir kitabın daha detaylı olmasını beklerdim açıkçası. Yine de okuması keyifli bir kitaptı.
Sanırım bu aralar aşk romanı okumaktan sıkıldım. Okuduğum hiçbir aşk romanını beğenmememin başka açıklaması olamaz çünkü.
Toksik ilişkisini bitirdikten sonra uzunca bir süre erkek yüzü görmeyen kızımız Naya'nın, en yakın arkadaşları tarafında oluşturulan yapılacaklar listesini yapmaya başlaması ile kitabımızın esas oğlanını da tanıyoruz.
Bir kere şunu asla anlamıyorum. İnsanlar nasıl başkalarının hazırladığı ama ters sonuçlar ile kendisinin yüzleşmek zorunda kalacağı listeleri uygulamaya başlar ki? Kontrolü bir an bile kaybetsem nefes alamam gibi geliyor. Listenin ilk maddesi olan bir yabancı ile yat kadar manasız bir şey olamaz. Ya adam es kaza Jeffrey Dahmer çıksa?
Neyse ki adamımız Jake, Jeffrey Dahmer çıkmıyor. Hatta çok tatlı bir adam çıkıyor. Jake, karakterini cidden sevdim. Standart şekilde flört eden, kibar, düşünceli bir adam. Yakışıklı denmiş ama baklavalardan tutunda kaslı kollara kadar tarif de edilmemiş üstelik. Naya'ya karşı olan tutumunu çok sevdim, beğendim.
Naya'nın eski yavuklusu da Lucifer gibi bir şey çıktı. Onu zaten bekliyordum o yüzden şaşırmadım.
Kitapta en çok Naya'yı sevmedim. "Herkes hayatında bir kere böyle berbat ilişki yaşıyor, ne kadar dramatize ettin" diye ahkam kesmeyeceğim çünkü bende toksik bir ilişkinin değil ama toksik bir arkadaşlığın etkisini hala taşıyorum bünyemde. O noktada kızı anlasam da Jake'e haksızlık ettiğini düşünmeden edemiyorum.
Jake ilgili sevmediğim tek şey sinirlenip bir yerlere vurması oldu. Bilen bilir ki bu davranışın devamı onu sinirlendiren kişiye vurmasıdır. Kitapta elimizde böyle bir adam zaten varken Jake'i bambaşka bir noktada görmek isterdim.
Çok konuştum ama konuştuğumu hakedecek kadar beğenmedim. Olmasa da olur
