Bazı kitaplarıedebi kaygı taşımadan okuruz ya hani. Sadece gülmek,eğlenmek için. Pucca'nın kitapları da öyle. Bence o da yazarken edebi kaygı taşımıyor. O yüzden bu kitaplark edebi açıdan yorumlamak ya da eleştirmek doğru gelmior bana.
Pucca'nın yazdığı kitapları çok severim. Yaşadığımız topluma rağmen hayatının her alanını, deli bir eleştiriye maruz kalacağını bile bile cesurca paylaşmasına kalbimi bırakıyorum.
Ama bu kitap diğer kitaplardan çok daha durağan geldi bana. Normalde okurken hep çok gülerim bu sefer pek öyle olmadı. Anlayabiliyorum neden böyle olduğunu hem bebeği hemde bu süreçte yaşadıkları vs doğal olarak etkiler yazdıklarını.
Diğer kitaplarından yanından geçemeyecek olsa bile ben severek okudum.