Açıkçası kitaba bayıldım diyemem. Kitabı büyük bir beklenti içerisinde alıp okudum. Maddi ve manevi aşkın aktarıldığı bu kitap ruhuma işlemedi. Yazarın yazımda etkileyici olması adına kendini tekrar eden kelimeleri kullanması bir süre sonra yeter, sayfa sayısını arttırmak için bu kadar dolaylı anlatıma başvurma artık dedirtti. Nitekim okuduğum ve defalarca dinlediğim bir hikayeyi farklı bir anlatımla okumuş oldum. Belki de benzerlerinin güzelliği bu kanaate ulaşmama sebebiyet vermiş olabilir.
Hâfız Divânı kitabına dair düşüncelerimi kısaca belirtmem gerekirse divan edebiyatı sevenler için bir anda değil ağır ağır özümsenerek okunabilecek bir baş ucu kitabı olduğunu söyleyebilirim. Mânada derinlikler mevcut her okuyanın anlayabileceği türden bir içeriğe sahip değil. Ben okurken zorlanmadım ancak divan edebiyatının bende monoton bir karşılığı var. İstediğim o coşkunluğu bulamıyorum maalesef. Tabi bu benim kendi bakış açımla ilgili yoksa
Hafız-ı Şirazi dönemini aşan bir şair olmakla birlikte kendisini eleştirmek gibi bir seviyede değilim. Kitabı okuma sebebini bana veren de yazarın büyüklüğüdür. Kitap konu bakımından şarap saki aşk çerçevesinde kasideler, dönemin siyasi sürecine dair methiyeler aracılığı ile bizlere aktarılmış. Çok fazla tekrara düşüldüğünü hissettim. Farklı kelimeler aynı mânalara çıkıyordu benim için. Belki de okumam gereken dönem veya olgunluk içerisinde değildim. Sayılı şiire hayranlığım ve geneline düşünsel tavrım sebebi ile puanım 7/10
İşte sevdiğim kasidelerden birkaçı;
-Yüzünün Güneşi Olmayınca s.63
-Gördün Mü Gönül s.192
-Dedim Derdindeyim s.303
-Kalbimin Ateşinden s.430
-Gözyaşları Dökerek Yazdım s.576
Niyetim nasip olursa farklı dönemde tekrar okumak, sağlıcakla.
Aziz Nesin merak ettiğim yazarlar arasında yerini almış bulunmakta. Kitap iki çocuğun mektup arkadaşlığının romana uyarlanmasını içermekte. Kitapta içten ve basit dil çocukların seviyesine inme çabamızı desteklemekle birlikte günümüz çocuk bakımı sağlayıcılarının ve aile içi ilişkilerinin trajikomik eleştirisini sunmaktadır. Okurken çocukluk dönemimize dair düşüncelerimizden izleri hissetmek tatlıydı. Yer yer güleceğiniz yer yer çocuklara bakışımızı eleştireceğimiz harika! bir kitap olmuş.
Selamlar. İlk Ahmet Ümit okumam olması sebebiyle isim ve konusuna kapılarak elime aldığım bir kitap oldu Bir Aşk Masalı. Masal sevdalısı ve hayalperestliğim neticesinde söyleyebilirim ki başarılı bir kitap. Akıcı ve basit bir içeriği var. Anlatılan konu da hepimizin aşina olduğu düşünce kalıplarını içerse de anlatımdaki kusursuzluk sizi merakla sona sürüklüyor. Önemli olan da bu değil midir. Yaşamın karmaşık dinamiklerini basit olarak tanımlayabilmek ve özümsemek. Tavsiyelerde ikili ilişkilerde bazı esaslara işaret edilmiş; kararlılık, tutku, cesaret, iyilik ve özgürlük. Temelde çabasız elde edilen bir şey yok. Dengenin önemli olduğu ve karşılıklı çabayı gerektirdiği söylenebilir. Kitap karakterlerinin sonunda yaşadığı hayal kırıklığı belirtilmiş. Evet sözde belirli sınırlılıklar biçilebilir ancak özde yazarın da dediği gibi ‘’Kimse gönlüne aklıyla hükmedemez.,,