Gelsen şu olurdu:
Evim dünya olurdu
Saygı çocuklaşırdı
Beden murat kesilirdi
Kalabalık çiçek acardı
Pişmanlık utanırdı
Eşyalara su yürürdü
Acı değer kazanırdı
Ölüm sahipsiz kalırdı
Güzel anı olurdu
Aşka yakışırdı
Şiir usulca susardı
Yaşamak büyür büyürdü…