Michael Kerr’in vurguladığı üzere, zorlayıcı iyimserlik kaygılarımızla yüzleşmemek için onları bastırıp boğma yollarından birini oluşturuyor. Bu tür pozitif düşünce, bir sebepten incinmiş olan çocuğun başa çıkma mekanizmasıdır. Farkında olmadan incinmiş olan yetişkin de, çocukluktan kalma bu savunma biçimini bir hayat prensibi haline getirir.
Anlaşıldığımızı hissettiğimiz oranda kendimizi anlayacak, en derin bilinçaltı seviyelerinde sevildiğimizi algıladığımız oranda kendimizi sevecek, küçük bir çocukken özümüzde hissettiğimiz merhamet oranında kendimize şefkat göstereceğiz.
Taciz travma veya aşırı ihmal edilmişliğin neden olumsuz sonuçlar yarattığını anlamak sezgisel olarak kolaydır. Peki ama neden tacize veya tramvaya uğramamış bir sürü insanda stresle bağlantılı hastalıklar görülüyor? Bu insanlar negatif bir olayla karşı karşıya kaldıkları için değil pozitif bir şeyden mahrum edildikleri için acı çekiyor.