Hamdi Ertuğrul
@edebisabit
Bir garip edebiyat öğretmeni...
Türk Dili veEdebiyatı Öğretmeni
Pamukkale Üniversitesi
Burdur
10 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şst,gelişe dikiz!Edebiyat
Kitap içeriği hakkında bilgi olabilir okumayı düşünenlerin aşağı tarafı sorumluluk kabul ederek okumalarını tavsiye ederim.
Yazıya başlamadan önce şunu söylemem gerekir ki; bir kitabı bu denli hızlı okuyabileceğim ve sonlarına yaklaştıkça da heyecanlanacağım bir kitabın olması beni fazlasıyla mutlu etti.Daha önceleri yine Orhan Kemal'in Cemile'sini okumuştum ancak;bu denli etkiyi görememişti.Bu kitapta bu etkiyi fazlaca gördüm diyebilirim.
Kitap Orhan Kemal'den alışkın olduğumuz işçi mahallesindeki fabrika ve bu fabrika çevresinde konuşlanmış olan aile yaşamından kesitler sunarken aynı zamanda bıçkın bir delikanlı olan ana karakterin pişmanlık çerçevesinde sevgilisiyle olan ayrılık ve bu ayrılığın cihetinden dünyaya bakışının değişmesi olarak ele alınmıştır,diyebiliriz.
Kitabın son sayfasına kadar çok vurucu durumlarla karşılaşmadığım halde son iki sayfasında büyük,vurucu bir darbe ile romanı sonlandırmayı başarmıştır.
Reklam
Kimilerine göre en büyük aşk hikayesi,kimine göre bi-vefa Cemile.Öncelikle kitabın ortalarına kadar sıkıldığımı söylemeliyim.Ancak konu Danyar'a bağlanıp olaylar Cemile-Danyar-Seyit üçlemesinde geçmeye başlayınca,okuyanı olaya bağlaması yönünden kuvvetli bir şaheser.
Buna ek kendi şahsi eleştirim olarak şunu söyleyebilirim;"acaba sonu illa böyle mi bitmeliydi? Cemile'nin eşi olan Sadık'ın başına niçin bunlar geldi?"diyerek eleştirel bir yaklaşımdan insan kendini alıkoyamıyor.Ancak bütün bunlar,Cengiz Aytmatov'un her şeye rağmen; aşkı,sevdayı en katışıksız,en saf haliyle gözler önüne serdiği gerceğini değiştirmiyor.
Aytmatov'un edebiyat dünyasında ses getiren kitaplarından biri olduğunu okumadan önce,kulaktan dolma bilgilerle edinmiştim.Fakat kitabın sonuyla birlikte bu niteliği sonuna kadar hakettiği kanaatindeyim.Adeta kitap bir çocuk gözünden büyüklerin dünyasına,iyi-kötü kavramlarına açılan bir kapı olmuş.Yazar aynı zamanda tarihi dokuları okşayan küçük dokunuşlar yaparak millet unsurunu da eklemeyi evla görmüş olacak ki bunları eklerken bunları kuyumcu işçiliği ile ana konuya çok iyi bir şekilde bağlanmış, o kadar ki o tarihi unsurlar olmasa sanki konu eksik kalacakmış izlenimine kapıldım.
Kitap sonuna istinaden tarafımca söylenebilecek tek unsur acaba bu kadar acıklı mı bitebilirdi.Daha olumlu ve güllük gülistanlık bitemez miydi?
Aytmatov bu soruyu zamanında, eleştirmenlerce yoğun tenkit yazısı almış olacak ki kitabın sonundan sonra eleştirilere karşı bir yazı kitabın sonunda yerini almıştır.En temelde de yazı kitabın sonunun kötü olmadığı,aksine bu kitabın ancak böyle bir sonla bitebileceğini etraflıca açıklamıştır.Kişisel olarak şunu söyleyebilirim kitap bu sonla biterek katarsis bir biçimde iç huzuru sağlayıp ahlaki olarak yüceltmeyi de peşi sıra getirmiştir.Böyle bir son dışında oluşturulacak olumlu sonuç kısmı bu kadar etkili olamazdı.
