Âşık sevgilisinin hatta kim olduğunu da bilmezdi. Fakat hiçbir zaman elde edilemeyen bir âhunun, yani tamamen soyut bir ruh bağlılığının bütün ömür boyunca süren çekiciliği ile diyar diyar dolaşırdı.
Televizyon bize başkalarının hayallerini gösteriyordu, kitaplar ise kendi hayal gücümüzü çalıştırıyordu. Belki de ikisinin farkı buydu; biri seyrettiriyordu, diğeri düşündürüyordu.şimdi ise sosyal medyadan mutluymuş mış gibi görülen hayatlar izleniyor
Senin fâni sevgilerden aldığın her yara, aslında kalbinin sadece Allah sevgisiyle dolması için temizlenen birer manevi makamdır; bâki olanı bulan, fâni olanın gidişine asla üzülmez.
Kalp, ait olmadığı yerde yaralanıyor ait olduğu yere yöneldikçe huzur buluyor.Mecazi geçici sevgiler, ruhtaki sonsuz sevme kapasitesine değmez.kalbimiz bu değersizliği hissedip hakiki olana yönelir