Deniz
@edenis
florebo quocumque ferar
Medya bize yabancılardan korkmayı öğretiyor. Yabancıların çocukların canını acıtıp onları istismar ettiğini öğretiyor. Ama hemşirelik bana başka bir şeyler daha öğretti: Çocuklarını istismar eden, öldüren kişiler aslında aileler. Ebeveynler. Bakıcılar. Akrabalar. En çok güvenmemiz gereken insanlar.
İnsanlar hem müthiş nezaket hem de müthiş bir zulüm yeteneğine sahiptir.
Reklam
çocukların korunması
"Ayak burkulmalarını özlüyorum," diyor, "astım pompalarını da aynı şekilde. Okul hemşireliği artık toplu tecavüzlere, çetelere girmek için anahtar kullananlarla, yani anahtarla kollarını kesen, birini bıçaklayan, kalıcı bir yara izi bırakan çocuklarla ilgileniyor. Konularımız kendine zarar verme, kaygı bozuklukları, pedofililerin sanal istismarının önlenmesi ve ilaç tavsiyesi oldu. Cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve hamilelik de var. Üstelik artık ilkokulda başlıyoruz. Doğum kontrol ilacı alan on iki yaşında iki çocuk var baktığım. Artık mesele çoğunlukla, sağlık müfettişliğinde olduğu gibi, çocukların korunmasından ibaret."
Bir hemşirenin kemikleri, tanık olduğu her zulüm vakasında daha sert ve kırılgan hâle gelir ve hemşireler çok fazla vakaya tanık olurlar.
Ne kadar korkunç, ne kadar trajik ve ne kadar yanlış olursa olsun, hemşirelik bana hayatta her zaman daha kötü şeylerin olduğunu öğretmiştir.
Bazen durumu daha da kötüleştirmemek, yapabileceğimiz tek şeydir.
Reklam