Adem ÖZDEMIR
@edimo
null
Öğretmen
Lisans
Istanbul
null
231 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İlk kitabından hemen sonra okudum.Bur öncekinden daha da kendini ileriye götürmüş.Bu sefer hüznü biraz trajikomik hale dönüştürmüş ve her biri birbirinden güzel ve yine her bittiğinde kitabı kapayıp uzaklara dalacağınız 8 öyküden oluşuyor.Farklı hayatları bu kadar küçük bir kitaba bu kadar ustalıkla ve derinlikle sığdırabildiği için yazarı ayrıca tebrik etmek gerekiyor.Bazı yerlerde alaycıl yaklaşımlarla gülmek isterken birden gerçek yüzünüze çarpabiliyor.Umut ederim ki yazar kalemini daha da ileriye götürür de büyük bir yazar kazanırız.
Reklam
Kitabın son sayfasını kapattıktan sonra hüzünle tavana bakamamak elde değil.Açıkçası ilk kitabı olmasından dolayı kitabın bu kadar başarılı olacağını düşünmüyordum.Her bir öykü diğerinden hüzünlü ve bir o kadar gerçekçi. Yazarımız 
Burcu Ünlü 'nün her bir öyküsünde kendinizi, çevrenizde yaşananları bulacaksınız.
Bu coğrafyada dört duvar arasında yaşandığını hepimizin bildiği ama genellikle kendimizi kandırarak yokmuş gibi davrandığımız hayatların öyküleştirilmiş halini okudum.Bu kadar hüzünlü olmasını eleştirenler olabilir. Ancak gerçek olan bu ve yazarımız çok iyi bir gözlemci olduğunu göstererek öykülere dönüştürmüş..Öyküleri okudukça hepimizin birbirimize ne kadar benzediğimizi düşündüm.İlk kitap olmasına rağmen güzel olduğunu düşünüyorum.
Güldünya
Vicdanlarımızı rahatsız edecek bir araştırma yapmış Büşra SANAY.Okudukça bunların hepsinin farkında olup -belki de savunma mekanizması- yokmuş gibi davrandığımızı anlıyoruz.Çoğu zaman duyduğumuzda
Onca sayfaya rağmen su gibi akıp giden bir kitap. John Steinbeck'in tüm kitaplarını okumayı düşündüğümden keşke bu kitabı şimdi okumasaydım diyorum.Çoğunu okumuş bulunduğumdan bunu en sona alsaydım
Bir çok kitabı içindekiler gerçekten yasanılmış mi diye merak edip araştırırken bu kitapta hic araştırma yapmadan içindekilerin yaşanmış olduğunu bilmenin heyecanı vardı.
Yazarın ilk kitabı;biraz bu yüzden biraz da yaşanmışlıkların anlatılması yüzünden acaba arabeske kaçar mı korkusundan itiraf etmeliyim ki biraz kaygılı başladım kitaba. Ancak yazar o kadar içten ve güzel anlatmış ki daha kitabın başlarından itibaren bu kaygılarım uçup gitti.2 gün boyunca sanki aileden bir birey gibi onlarla yaşadım.Her an, kendi benliğinden taviz vermeyen, ayakları üstünde durmaya çalışan ve çağ,şehir farketmeksizin kadını yok sayan anlayışa direnen Leyla oldum.
Leyla'yı hepimiz tanırız aslında. Ömründe en az bir Leyla ile tanışmayanımız olmamıştır.Leyla bir kadındır. Leyla acı çeken bir kadındır.Zaten kadın demek acı ile eş anlamlı bir kelime olmamış mıdır? Leyla direnen bir kadındır.Varlığıyla, benliğiyle acılarını koynuna doldurarak direnen bir kadın. Leyla'ya yas tutma hakkı bile vermediler.Umut ediyorum ki direnen Leylalar sayesinde tüm kadınlar özgürce ve gönüllerince yaşayıp istedikleri gibi yaslarını da tutabileceklerdir.
Kitapta sevdiğinin ardında kalmanın verdiği, yaşattığı duyguları bol bol bulacak iliklerinize kadar hissedeceksiniz.Marquez'in bir kitabında oğullarını kaybeden Albay'ın karısı Albay'a "biz de oğlumuzun yetimiyiz" demişti. Bu kitabı okuyunca ben de aslında "herkes sevdiklerinin yetimidir" diye düşündüm.Bizi ardında bırakıp gidenlerin yetimiyiz;hem de analarımız-babalarımız yaşarken.
Okuduğum için Leyla ile tanıştığım için mutlu oldum.
Reklam