‘..herkesin zamandaki kendi yerlerinde güzel olduğunu kabul etmen gerektiği.Bir öykünün ilk cümlesini alıp ortasına veya sonuna taşırsan bütün anlamı yitip gider.Bir şiirin de.Şarkıların da.Hepsinin büyüsü bozulur.Çünkü hepsi kendi yerlerinde anlamlı ve güzel.Bunu anladığında bir daha hiç mutsuz olmayacaksın.Söz.’