Kitapta Amerikalı bir kadının Avusturalya'da kendilerini "gerçek insanlar" diye tanımlayan Aborjinlerle yaptığı dört aylık bir çöl yolculuğu anlatılıyor. Avusturalya'nın çöllerinde yapılan gizemli yolculukta insan oğlunun gizli kalmış yeteneklerini keşfedeceğiz. Doğanın aslında bizlere herşeyi sunduğunu şifanında mutluluk ve huzurunda yüksek bir bilinç düzeyine ulaşarak sahip olunabileceğini öylesine güzel ve akıcı bir dille anlatmaktadır ki sanki romanı okumuyorsunuz da birebir içinde yaşıyorsunuz. Kitap bittiğinde ise hayatı bir kez daha sorgulamamıza vesile olacak. Herkes okumalı tavsiye ederim.
Reklam
Kardeşimin hikayesi romanı insanı gerçekten merak içinde bırakıyor. Her sayfasını merakla, sabırsızlıkla, heyecanla çeviriyorsunuz. Kurgusu o kadar farklı ve güzel ki elinizden bırakmadan bitirebilirsiniz. Anne ve babasını birlikte geçirdikleri trafik kazasında küçük yaşta kaybeden ikiz kardeşler Ahmet ve Mehmetin hikayesi...
Ahmet sakin bir köyde herkesten uzakta yaşamayı seçmiştir yıllar sonra. Köyde genç bir kadın cinayeti işleniyor ve Ahmet'in arkadaşı Arzu öldürülüyor. Bu olayın ardından Ahmet çok meraklı bir gazeteci kızla tanışıyor. Kızla samimi bir sohbet kurduktan sonra da ona, ikiz kardeşi Mehmet'in ilgi çekici hikayesini anlatmaya başlıyor. Kitapta hem Mehmet'in hikayesini okuyoruz hem de cinayetle ilgili gelişmeleri öğreniyoruz.
Mehmet'in karasevdaya tutulup yine aşk yüzünden başına gelen akıl almaz olaylar insanı derinden etkiler. İnsan ruhunun derinliklerinde aşkın üzerimizdeki etkisine, mutluluktan çok acı veren varlığına şiir gibi bir anlatımla değinmiş yazar. Roman süpriz bir sonla bitiyor okumanızı tavsiye ederim.
Peyami Safa'nın edebiyatımızda büyük öneme sahip olan, otobiyografik olma niteliği taşıyan bu eseri, yazarın Nazım Hikmet'le uzun süren sıkı dostluklarından doğar. Daha sonrasında sonlanacak dostluğa rağmen bu iki büyük ismin birlikteliği edebiyatımıza katkı sağlar ve kitabı ona ithaf ederken "Canım Nazım'a kara sevda ile" diye yazarak imzalar. Ahmet Hamdi Tanpınar'da "acının ve ızdırabın yegane kitabı" olarak tanımlıyor bu eseri. Kitabın konusu genç yaşta yakalandığı ve tüm hayatını etkilediği hastalığı olan bir gencin çektiği acıları ve yalnızlığını, yaşadığı aşk acısı ile harmanlayarak psikolojik tahlille ele almış olduğu bir yapıttır diyebilirim. Hastane sahnelerdeki betimlemeler ve genç hastanın psikolojisinin aktarımı o kadar olağanüstü ki çektiği acıyı ta içinizde hissediyorsunuz. Herkesin okumasını önerdiğim, okurken üzüntüye kapılacağınız bir kitap.
Yazarın duyguyu aktarması, kullandığı kelimeler, yaptığı betimlemeler o kadar güzeldi ki anlatamam. Herkesin okuması gereken, baş tacı yapılmalı dediğim bir eser. Kitabı okurken yaşadığı her duyguyu içinizde hissediyorsunuz. Mutluluğu, üzüntüyü bir bir içinize işliyor. Duygu yüklü bir kitaptı. Sayfaları çevirirken okuduğunuz her sayfanın etkisinde kalıyorsunuz.Raif Efendi karakteri çok içine kapanık gibi gözüken bir karakterdi kitabın başlarında sanki hiçbir özelliği olmayan sıradan insan gibi. Meğerse içinde ne fırtınalar kopuyormuş.
Kitapta geçen çok beğendiğim bir sözü de söylemeden geçemeyeceğim: "Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım."
Kitapta genel olarak Werther'in yakın arkadaşına yazmış olduğu mektupları okuyoruz. Bu mektuplarda Werther yaşadığı birtakım olayları, duygu ve düşüncelerini yazmış yakın arkadaşına. İlk başlarda oldukça yavaş ilerlesem de sonrasında öyle sardı ki elimden bırakamadım. Werther'in düşünceleri, çektiği acılar insanı oldukça etkiliyor hatta kalbine bile dokunuyor diyebilirim. Zira bana öyle oldu. Derin bir anlatıma sahip genel olarak beğendim.
Reklam