eylül
@eeyluldmr
Ars longa, vita brevis.
Linguistik
3 Mart 2002
76 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Nikos Kazancakis// Yokuş
Nikos Kazancakis, bütün eserleriyle insanın bir ruhu olduğunu ve bu ruhla insanların nasıl temas etmesi gerektiğini hatırlatıyor. Bozulmuş bu çağın tamamı kolaylık, erişilmesi hazır ve nazır, zorluluk olmadan ve istediğin şekilde olmasına karşın; bize hayatın zor olduğunu, yokuşun ve kaderin seni nerelere götüreceğini ve götüremeyeceğini kestirememenin öyküsünü anlatıyor. Soyun, soyluluğun önemi ve dini açıdan inançlı olmanın bu denli gerekli ve inanç olmadan birçok şeyin yolunda gitmeyeceğini gösteriyor. Kalpten bir inancın yüceliğinin ne denli gerekli, önemli ve hayatımızı değiştirip kaderle nasıl temas edeceğini biliyor. Dedelerin gerçekleri bu denli bilmesini ürpertici gerçeklerle aktarıyor. Hissikavbelvuku soydan gelmedir.
Reklam
Bu terimi ilk platonun ortaya attığı düşünülse de çok eski çağlardan okült terimlerine ait olabilineceği de düşünülmekte. Şiirsel bir dil anlatımı var. Melankoli, gençlik ve çatışmanın olduğu müthiş bir kitap. Bu terimle alakalı okunacak fazlasıyla tez, makale var.
Zaman, dümdüz bir çizgidir. Öyle diyor yazar ve ip gibi diziyor tüm olanları. Ya da olmayanları An'da olan onca şeyi bir kurguya oturtuyor. Kitabın sonunda "nasıl ya?" demekten de kendinizi alamıyorsunuz. Ama evet mahremdir zaman ve her şey yaşanmış ama mahrem zamanlarda kalmıştır. Belki de bilmemek en iyisidir. Bel ki de bilmemek, en iyisidir gerçekten. Mahremdir mahrem'i okumak. Elif Şafak'tan Mahrem'i okumak apayrı bir bağlamda yeni hayatlara şahit ettiriyor insanı.
Zaman insanın en mahremi.
Rad Bradbury//
Süskind, koku duyusunu yalnızca bir fiziksel algıdan öte, insan davranışları ve toplumun dinamikleri üzerinde derin etkiler yaratan bir olgu olarak ele alır. Romanın başkahramanı Jean-Baptiste Grenouille, doğuştan koku alma duyusu olağanüstü gelişmiş bir adamdır; ancak kendisi kokusuzdur, bu da onun kimlik arayışı ve başkaları tarafından kabul görme arzusu üzerinde büyük bir etki yaratır.
Grenouille’un kokulara olan takıntısı, onu toplumsal normlardan uzaklaştırarak bir anti-kahramana dönüştürür. Kokuya hükmetme isteği, insanın özü ve ruhu üzerinde tartışmalar başlatırken, Süskind, bu tema üzerinden modern insanın yabancılaşmasını ve toplumla olan karmaşık ilişkisini sorgular.
Kitap, sürükleyici anlatımı, gotik havası ve detaylı betimlemeleriyle okuyucuyu hem tedirgin eden hem de büyüleyen bir dünya sunar. Grenouille’un masum gibi görünen koku tutkusunun giderek nasıl bir vahşete dönüştüğünü izlemek, okurlarda rahatsız edici ama aynı zamanda merak uyandırıcı bir etki yaratır. Özellikle, eserin psikolojik derinliği ve insan doğasının karanlık yanlarına yaptığı vurgu, Süskind’in bu romanını sadece bir polisiye ya da tarihi kurgu olmaktan çıkarıp felsefi bir başyapıt haline getirir.
Koku, estetik ve ahlak arasındaki çatışmayı ustaca işleyen bir roman olup, her sayfasında koku duyusunun insan üzerindeki derin etkisini keşfetmeye davet eden bir okuma deneyimi sunar. Süskind, edebi bir dille kokunun insan psikolojisinde oynadığı rolü irdelerken, okurlara insanın doğasına dair unutulmaz bir hikâye anlatıyor.
Reklam