“Kelimeler her zaman senin hazinendi. Sen hazinelerini hep içine gömdün,kimseye yerini göstermedin,kimseye parlaklığından ve değerinden bahsetmedin. Çünkü bazen hazineler, ruhunun yerini saklayan haritalar gibidir. Bazen hazinelerini saklamalısın ki, kimse haritalarını ele geçiremesin,bulmasını istemediğin hiçbir yanını bulup seni izin vermediğin sürece göremesin.”
“Sağır bir insana, o çok sevdiğiniz şarkıyı dinletip aynı şeyleri hissetmesini beklemek gibiydi. Beklemek.
Beklemeye başlayan insan, beklediği şeyin geleceği zamanın hangi takvim yaprağının altında gizlendiğini bilmezdi. Bekleyen insana, beklediği şeyin ne olduğu da ne zaman geleceği de sorulmazdı. Eğer bu insan,beklediği şeyin ne zaman geleceğini bilseydi zaten beklemezdi; eğer bu insan, beklediği şeyin ne olduğunu bilinmesini isteseydi, zaten kendi çığlık çığlığa herkese duyurur,gösterirdi.”
“Birini sevmek, o kişinin yapacağı tüm kötülükleri kabullenmek demekti ve kabullenilen tüm kötülüklerin içinde kendi ölüm fermanının altında da imzan parlardı.”