Biraz geç oldu ama son kitabın kapağını biraz hüzün biraz sevinç içinde kapattım. Geç bitirmemin sebebi tamamen benden kaynaklanıyor. Eser kolay okunabilir ve oldukça akıcı. Hüzün tarafı ise; parası olmayanların, rüşvet yemeyenlerin, üç kuruşa talim edenlerin ezilip işkence görüp, soysuzların mal mülk edinip köylülere istedikleri gibi eziyet edebilme cüretini göstermeleridir. Sevinç tarafı; kitabın sonunda bile İnce Memed kendine yakışanı gözünü kırpmadan, yiğitçe yapmış olmasıdır. Ne der Ferhat Hoca: " Bu dünyada bin kez ölünmeden bir kez dirilmenin mümkünü yoktur". Bu sözün hakkı İnce Memed tasfiridir.
Kitabı herkese tavsiye ediyorum. Şimdiden keyfili okumalar dilerim.