“Ama bu hayatta her ayrım o kadar kolay çizilmiyor. Ya sandığın kadar siyah-beyaz iyi-kötü açık seçik değilse? Ya tekmil kelimelerin önemini yitirdiği bir başka bilinç boyutu varsa?”
Nasıl olur da mutluluk kaynağımız aynı zamanda keder çeşmemiz olabilir? Kalbimi sevgiye boğan ve cenneti önünme sererek beni mutlu eden coşkulu duygular, çekilmez bir eziyete dönüştü. Sürekli peşimde ve beni rahat bırakmayan bir şeytan gibi.
Sevgili Wilhelm, sık sık düşünüyorum. İnsanoğlunun içinde gezmek ve yeni keşifler yapmak arzusu, bunları bir kısır döngüye çevirip, geleneklerle sınırlandıran ve çevresinde olan bitenle ilgilenmemeye zorlayan bir içgüdüyle engelleniyor.