"Shi Mei."
"Efendim."
"Hiiiiç. Adını söylemek istedim sadece."
Dağınık saç tutamı sallanıyordu.
"Shi Mei."
Shi Mei kendini gülmemek için zor tuttu.
"Yine öylesine mi seslendin?"
"Evet, sadece sana seslenmek bile beni mutlu ediyor."
"Kalbim durdu, fikirlerim küle döndü.
Ama beklemediğim anda soğuk gece, pınarın ışığıyla aydınlandı.
Acaba gökler yapayalnız vadideki bir tutam çimemi acıdı?
Ama korkarım dünya beklediğim gibi değil; bir tek acıyla dolu."