Emre Karakebap
@ekarakebap
85 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Herkes her şeyi çok hızlı bir şekilde tüketmeye başlamıştı. Elindeki yetmiyor, daha iyisine yöneliyordu. Ama yemek yerken durum böyle değildi eğer onu hızlı tüketirse, kendisi de hızla tükeniyordu. Hızlı tüketmek keyifli geliyordu. Peki böyle yapınca her şeyi çabucak sindirebilir miydi?
Reklam
Bazen kendini izliyordu ve kendi hatalarını fark ediyordu. Bazen birinin kendini izlediğini fark ediyordu ve hatalarını düzeltiyordu. Bazen de kimsenin kendini izlemediğini düşünüyordu. O yüzden hatalarına kaldığı yerden devam ediyordu. İzleyen gözden gafilcesine.
Sanki bir savaştan çıkmıştı. Galiba yine bir kaosun ortasında kalmıştı. Etrafta dolaşıp bir şeyler arıyordu. Yüzünü arıyordu. Hangi yüzün kendisinin yüzü olduğunu bilmeden aramaya devam ediyor. Bulduğu herhangi bir yüzle yoluna devam ediyordu. Kim bilir nerede kaybetmişti aradığı yüzü.
Hep farklı tecrübeler yaşamak mı insanı geliştiren, ilerleten şeydi? Artık farklılık yaşamayan kişi yavaş yavaş misyonunu tamamlıyor muydu? Yoksa geriye gitme çabası diye bir şey mi vardı? Dönüp arkamıza bakmak gibi, hatalarımızdan ders almak gibi ya da geçmişle yaşamayı sevmek gibi.