İçimde bitmek bilmeyen kapanmayan hiç ışıkları sönmeyen tatil edilmeyen bir oyun vardı. Orada yaşıyordum ben. İç sesimle konuşuyordum herkesle. Oradan kızıyordum oradan seviyordum oradan küfrediyordum...
Aslında bizim için yazılmamış şeyleri okuyarak başkalarının yerine iç çekiyorduk ve yalnızlığımızı artırıyorduk. Hiçbir kadının, onlara yazılmış bir şiir için kederlendiğini görmemiştim.