eksuas
@eksuas
143 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
9/10
2021 16. kitabı
Casus, isminin uyandırdığı izlenimin aksine polisiye bir roman değil. 19. yy sonlarına doğru Londra'da geçen ve derinlemesine psikolojik gözlemler içeren bir öykü. Karakterler çok yalın ve doğal. Anarşist grupların Londra'da yapmayı planladığı gizli bir eylemi, dürüst polisler, kötü suçlular ve yazısız bir anlaşma gibi sürdürülen bir evlilik üzerinden anlatıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen yerlerden birisi; iletişimin, bir bakıma hep tek yönlü oluşunu vurgulaması oldu. Söylediklerimizin karşıda bulduğu anlamı asla tam olarak bilemeyeceğimiz, geri dönüşlerin bile o kişi kanalından geçip bize ulaştığı gerçeği.. Yazar iletişimin dinamiklerine çok güzel dokunmuş. Bir söz duyarken, bir ifade görürken, onun karşımızdaki insanın hangi deneyimlerinden beslenerek karşımıza çıktığını bilememek ilginç.. Böyle olunca kişi de çok gözlem yapmıyor, yapamıyorsa herkesi kendi gibi sanması doğal bir süreç oluyor..
İyi okumalar..
Reklam
10/10
2021 3. kitabı
"Dünyanın öbür ucunda ne var?" atlası dünya haritası ve devamında ikişer sayfalık çizimlerden oluşuyor. Dünyanın çok bilinmeyen coğrafyaları, ülkeleri, kültürleri harika çizimlerle sade ve anlaşılır bir şekilde anlatılmış. Sadece çocukların değil büyüklerin de ve özellikle gezginlerin de çok hoşuna gideceğini bir eser.
Emeği geçenlere çok teşekkürler, ellerine sağlık!
10/10
2020 64. kitabı
Sıcacık bir kitap!
Yaşam nedir, neyle güzeldir, ne üzerine ölmeye değer! Ya da ölmeye değen bir şey var mıdır?
Bu soruların etrafından dolaşırken Brás'ın öyküsünü okuyoruz. Her gün o yazsa da yazmasa da binlerce insan ölüyor. Beklenmeden, davetsizce... O kadar kolay ve basit ki bu ölümler, yaşamın tüm sıkıntıları budalaca geliyor.
Brás'ın hikayesi çok uzaklarda, Brezilya'da geçiyor ama içindeki sıcaklık, korku, aşk, özlem, umutlar o kadar yakın ki..
Dilerim ki günlerini hep ilk ve tek günü gibi yaşama bilincine eren bahtiyarlardan olalım..
"Adım Brás de Olive Domingos. Ben bir hayalperestim. Kaç yaşımda olduğumu söyleyemem fakat geçmişte doğru soruları sorup soramadığımı merak etmek için fazla genç, geleceğin bana tüm cevapları getirmesini dilemek için ise fazla yaşlı olduğumu söyleyebilirim."
9/10
2020 42. kitabı
İnsanlar portakal gibi doğaldır diyor yazar. Ama ya otomatik bir portakal olur ve seçim şansları ellerinden alınırsa?
Alex şiddete meyilli bir genç. Daha 15 yaşında ama içinde bulunduğu çevre, uyuşturucu ve alkol bağımlılığı onu okul sıralardan çoktan koparmış. Şiddetin onu alıp götürüşü, daha o farkına bile varamadan otomatik bir portakala dönüşü gerçekçi bir dille anlatılmış. O kadar gerçekçi ki okumak oldukça zordu. Anlatılan şiddet midemi bulandırdı..
Güçlü bir iradeniz varsa, şiddetin dışarıdan görünüşü ve etkisi üzerine güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum. Otomatik Portakal vermek istediği ana mesaj dışında pek çok mesaj da veriyor.
Umalım ki şiddet hayatlarımıza asla girmesin ve "insan" gibi yaşayalım..
10/10
2020 38. kitabı
Kumarbaz, Dostoyevsky'nin yalın ve sürükleyici anlatımıyla bir bağımlılık romanı. Rus bir ev öğretmeni olan ana karakterin durum tahlilleri, ümitleri ve pes edişleri müthiş bir gözlem imkanı sunuyor okuyucuya.
Öğretmenin çalıştığı aile pek çok farklı karakteri ve onların farklı farklı beklentilerini içeriyor. Etraflarını saran akbabalara karşı hiçbir şey yapamayan, hatta kendilerini onlara teslim eden bu aile, öğretmenin gözünden inceleniyor. Sonrası..
Sonrası, öğretmenin kendini de bir o kadar şaşırtıyor..
Reklam