"Mutlu ama kimsesiz, mutluluğunu paylaşacak tek bir arkadaşı bile olmayan her adamın yaptığı gibi, ben de kendi kendime bir şarkı mırıldanarak yürüyordum."
Gökyüzünün aydınlığına, yıldızların parıltısına bir kez baktığınızda "Böylesine güzel bir gökyüzü altında gerçekten kötü insanlar, huysuz insanlar ve güvenilmez insanlar nasıl var olabilir?" diye düşünmekten kendinizi alamazsınız.
"Bazen, ben yüzeyin altında yaşarken diğer herkes üstünde yaşıyormuş gibi hissediyorum. Uzun süre onlar gibi olmaya, onlar gibi konuşmaya ya da davranmaya çalıştığımda nefes alamıyormuş gibi hissediyorum. Sanki ciğerlerim bile herkesinkinden farklı, tanıştığım insanlarla aynı havayı solumaya ne gücüm var ne de hakkım."