"Burada, iki boyutlu versiyonda, çok mutlu görünüyorlardı. Fakat zaten fotoğraflarda herkes öyle görünmez miydi? Amaç hemen hemen buydu, değil mi? Kameranın objektifi bir klik sesiyle kapanırken siz orada dikilmiş yanlış giden her şeyi düşünüyor olsanız bile, geçmişe baktığınızda kendinizi gülümserken görmek için değil miydi?"
"Bu kimin suçuydu? Herkesin zihnindeki soru buydu, değil mi? Kimse bunu asla yüksek sesle söylemeyecekti. Bu, insanların 'uygunsuz' olarak adlandıracağı bir soruydu. Herkesin size, 'Bu kimsenin suçu değildi,' diyeceği türden bir soruydu. Fakat bu doğru muydu? Suçu atacak bir yer aramak sadece insan doğasında vardı. Parmaklarımız işaret etmek için fazlasıyla hazırdı ama sanki hepimizin gözü bağlıydı ve fırıl fırıl dönüyorduk."