Her şey bir yana Beyza Aksoy'un kaleminden her zaman çok zevk aldığımı, söyleye bilirim. Bir konuya bile değinirken iki, üç cümle bile kursa elinizde olmadan etkileniyorsunuz.
Kitapta bayağı sinirlendiğim yerler oldu. Okulda söylenen ve atılan iftiralara her yeni iftira ve sözden sonra daha nasıl şeyler söyleye bilirler desem de dahası da olabiliyordu ve bu beni çok öfkelendiriyordu. Ada'nın susması ancak çok üzerine gidildiğinde cevap vermesi canımı sıkıyordu. Varis'i ne sevebildim ne de nefret ettim çok karmaşık bir karakter ve kitabı okurken 'Neden izin verdin!' demekten kendimi asla alıkoyamıyordum. Varis, ne olursa keşkeee Alena'ma öyle demeseydin, o olay yaşanmasaydı VARİS ADİN SENİ KINIYORUM sjsjsjsj Onun Şeytanları kitap yorumunda da demiştim yine diyorum belki seni diğer kitapta anlayacam ama şu an...
Favori demeyelim ama kitapta çok sevdiğim bir karakter olduysa da oda Reha oldu; net bir karakter gibi görünse de kendime, sanki Reha karşımdaymış gibi 'Senin olayın ne' demekten karşı koyamadım. Kitapta bir sürü olay geçti ama ben çok olaysız geçmiş gibi hissettim bu da kitabın yazım dilinin sadece bir çizgi üzerinden ilerlermesinden kaynaklı gibi geldi ama ben o çizgiyi çok sevdim. Kitabın sonunu bir kaç sayfa öncesinden anlasamda kitap bittiğinde derin bir nefes verince fark ettim nefesimi tuttuğumu. İkinci kitap için beklentim cidden çok yüksek karşılayacağına da fazla fazla eminim. Beyza Aksoy'un yazım dili, kalemi benim favorilerim arasında. Kesinliklee ALINN!!!
Kitaplarla kalın hoşçakalın.