Elif
@elifbusragulnar
Math
İstanbul
258 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Stefan Zweig'in önce Santranç kitabını okumuştum. Amok Koşucusu hikayesi de gemi de başlayınca "acaba okumuş muydum?" hissine kapıldım. İki hikayede de gelişim aşamaları birbirine benzemiş ve çokta güzel olmuş :)
Amok Koşucusu Malezya'da görülen ve genellikle intiharla son bulan bir cinnet haliymiş. Yani, yazarımız yine bir psikolojik bir rahatsızlığı ele almış. Okuması öyle zevkli ki keşke daha uzun olsa diyorsunuz fakat Zweig'in hikayelerinin çok okunmasının nedeni belki de doyuma ulaşmadan bitmesidir. Adam psikoloji olayını çözmüş ne de olsa :)
İyi okumalar
Hikaye esasında bir kurdun yaşam mücadelesini anlatıyor. Açıkcası çok ilgi çekici bir hikaye değildi. Fakat yazarın kendi hayatıyla bağdaşan çok fazla nokta var. Yazarın hayat hikayesini araştırınca Beyaz Diş ile kendini tamamen özdeştirdiğini düşündüm. Yazarımız da hayatta her zaman mücadele etmek zorunda kalmış, yaşam koşulları onu sert bir insana dönüştürmüş. Beyaz Diş'in fiziksel yapısından tut, düşüncesinin gelişim aşamalarına kadar tamamen kendi hayatıyla benzer bir gelişme izlemiş.
Eski Türk filmi tadında.
Klasik Türk musikisi severlerin her denk gelişte açıp dinleyeceği çok nadide eserlere yer verilmiş. Akıp giden bir hüzünlü hikaye.
Lale devri...
Bir taraftan zevk ve sefa alemleri yapan saray erbabı. Zamanların en güzeli. Sadabat'ta yapılan dönemin en ihtişamlı yapıları. Zenginlik ve eğlence. Bir tarafta vergilerden gözünü açamayan halk. Gittikçe fakirleşen esnaf. Giderek çöken bir ahlaki yapı. Faili meçhul binlerce cinayet. Artan suçlar. Adaletsizlik ve güvensizlik.
Kitap lale devrinin ihtişamını o kadar güzel anlatmış ki okurken durup sürekli araştırma, görme arzusu yaratıyor. Nedim'in okunan şiirleri, araya divan edebiyatından serpiştirilmiş hikayeler ile dönem çok güzel yansıtılmış. Ve tüm bu düzenin yavaş yavaş aşına aşına çökmesi, en sonunda tüm o ihtişamdan geriye küllerinin kalması ağızda acı tat bırakıyor.
Kitabın etkisiyle Sadabat'ı çok araştırdım. Bugün ki Kağıthane imiş Sadabat. O kadar üzüldüm o kadar üzüldüm ki. Kağıthane bu günlerde malesef güzel bir yer değil. Öyle bir yağmalama yapılmış ki lale devrinin incisi, o zaman için dünyanın en güzel yeri olan Sadabat ile alakası yok!
NEDİM’E DAİR
Mevsimin tam lâle zamanı;
Geçtiğim bir akşam Sâdâbat’tan,
Koltuğumda Nedim divanı.
Sorma ne kalmış o hayattan?
Ne def-i gam eyliyen şarap,
Ne mest-i naz... Sâdâbat harap..
Sâdâbat değil Kâğıthâne;
Çingenenin fal baktığı yer;
Lâle devri ancak efsane.
Koca Nedim? N’oldu o günler?
Dilde lezzet bunca mısranın
Söylemiyor nerde mezarın...
Cahit Sıtkı Tarancı
Eskimeyen bir dostun doğum günü hediyesiydi. O zaman kendimi bu kitabı okumaya hazır hissetmemiştim. Okumak için en doğru zamanı bekliyordum. Bu yıl kendimi bulmuşken rotamı dostumun hediyesi ile çizeceğim.
