Elif
@elifbusragulnar
Math
İstanbul
258 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Yıllar önce harabeye dönmüş bir yeri temizlemeye çalışırken bulmuştum bu kitabı. Bendeki 2013 baskısı değil daha eski. Eskimiş sayfalarına dokunmak bile çok güzeldi. Kitap Yunus Emre'nin dünyevi bir aşktan manevi bir aşka yükselişini, dergaha girişini, nefsi mücadelesini anlatıyor. İyi okumalar dilerim.
Kitap 1800lü yılların sonu 1900lü yılların başında Amerika'da geçiyor. Beraber yolculuk yapan iki dostun minicik bir hayale nasıl tutunduklarını, birbirlerinden tamamen farklı insanlar olsalar da birbirlerine ne kadar muhtaç olduklarını görüyoruz. Kitapla ilgili yorumları okudum fakat kitap bende çok daha farklı bir mana oluşturdu. Bana kalırsa Lenie George için dosttan daha fazlasıydı. Lenie George'nin hayallerini simgeliyordu. Lenie başına bir sürü dert açsa da onu yıllarca terk edemedi. Kızsa da bazen, bırakmak istese de anında pişman oldu. Lenie hayallerimiz kadar saf ve temizdi. George Lenie'nin ölmesi gerektiğine karar verdiğinde hayal ettikleri için "En başından beri hiçbirinin gerçekleşmeyeceğini biliyordum. Ama bana o kadar anlattırdı ki ben bile gerçek olacağına inanmaya başlamıştım" diyor. Somut kavramların üstüne çıkabildiğimiz zaman kitabın anlamı daha da zenginleşiyor.
İyi okumalar..
Kitap tamamıyla bir psikoloji romanı. Özellikle psikolojiye ilgi duyanların mutlaka okuması gerekir. Kitapta satranç sadece bir malzeme. Asıl olay Dr.B'nin yaşadığı zihinsel işkence. Hiçliğin ortasına bırakılmış bir insanın tepkilerini, davranışlarını okuyoruz. Dr. B hayatla bağı kopmuş, bir odada yaşamaktansa toplama kamplarında fiziksel şiddet görmeyi tercih ettiğini söylüyor. Bu hiçlikten kurtulmak için, bir şeyler düşünebilmek için nasıl çabaladığını görüyoruz. Tam bu noktada santranç karşımıza çıkıyor. Dr. B iki kişilik bir oyun için çift kişilik oluşturuyor ve en sonunda zihni bu yüklemeyi kaldıramıyor. Aslında Sigmund Freud ile Stefan Zweig' in arkadaş olmaları da konuya başka bir bakış açısı kazandırıyor. Hayatını bir amaca bağlamayan, düşünmeyen, aramayan insanlar içinde bir uyarı niteliğinde fikrimce. Bir solukta okunacak bir kitap..
Kitaba çok önyargılı başladım. Klasik okuru olarak modern edebiyat eserlerini okumayı pek sevmezdim. Açıkçası kitap beni şaşırttı. İki karşıt düşüncenin anlatılmış, gerçek Cumhuriyetçi ve gerçek Osmanlı torunu olma gibi konulara çok güzel değinilmiş. Günümüzde bile tartışılan bazı kelimelerin gerçek anlamlarını vermeye çalışmış yazar. Bunun dışında Sümerler, kil tabletler, insanlık tarihi, İngiliz istihbaratı gibi konulara yazar belgelerle destekleyerek değinmiş. Benim için romanı güzel kılanda bu kısımlarda verdiği derin bilgiler oldu. Kadının sadece bir beden değil, bir ruh bir düşünce bir direniş olarak anlatması da kitapta beğendiğim noktalardı. Kitap akıcı bir dile sahipti, bir sonraki sayfayı merakla çevirebiliyorsunuz. Eksikliği ise Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında yaşayan insanlar anlatılmasına karşın sanki günümüz konuşma şekilleri, tavırları vardı. Bu biraz yapmacık geliyor bana. Son olarak Selim’in Ülkü’ye aşkını itiraf ettiği teras katındaki diyaloglar bana tamamıyla Aşk ve Gurur kitabında Darcy’nin Elizabeth’e aşk itirafını hatırlattı. O kadar benzer geldi ki kitabını da filminde izlemiş bir hayran olarak gözümde Darcy-Elizabeth çifti canlandı. Burada yazarın Jane Austen’den etkilediğini düşündüm. Okurken keyif aldığım ve merak ettiğim bir kitap oldu.
Açıkçası beklediğim gibi bir kitap değildi. Evet bazı çıkarımlar yapılabiliyor kitaptan ama belki de benim beklentim fazlaydı. Kitapta Gregor adlı bir pazarlamacının bir böceğe dönüşmesi anlatılıyor. Burada Gregor'un " Hani annem babam olmasa hemen bırakırdım işi" cümlesi dikkatimi çekti. Babasının zoruyla Hukuk okuyan Kafka kendiyle ilgili birtakım şeyleri de yansıtmış hikâyeye. Hikâye de dikkatimi çeken diğer bir nokta ise Gregor’un ailesinin geçim sorumluluğunu yüklendiği ve bu sorumluluktan ancak bir böcek olduğunda kurtulduğuydu. Yani böcek olmak Gregor’a özgürlüğü getirdi. Gregor hayatını onlara adamıştı fakat Gregor böcek olduğunda aslında onların da çalışabildiğini hatta hayatlarını kendilerine adayan Gregor’un işe yaramaması ve kendilerini rahatsız etmesi nedeniyle artık yok olmasını istediklerini görüyoruz. Halbuki Gregor bu aile için hayatında birçok rahatsızlığa göz yummuş birisiydi. Ailesi ise onun görünüşüne bile katlanamadı. Bu hikâyeden şöyle bir çıkarıma ulaşabiliriz; hayatını kimse için değil kendin için yaşa!
