Arka fonda Tokyo, yalnızlığı dramatize etmeyen, ilişkiyi kutsamayan ama sessiz yakınlığı çok iyi tanıyan bir kitap.
Tokyo’nun günlük hayatından kesitleri çok sevdim.
Kitap okuru taşıyan bir anlatı kurmuyor; okuru yavaşlatan, zorlayan, hatta biraz dışarıda bırakan bir dil seçiyor. Cümleler akmak yerine dolana dolana ilerliyor, olaydan çok ruh hâli var. Meraktan ote biraz tahammülle okunuyor.
Benim açımdan muhtemelen doğru kitap, yanlış zamanda okundu.