Selin
@elifselind
55 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Zaman zaman epey yaşlı insanların ve ağır hastaların ne düşünüp ne hissettiğini merak ederim. Ölümün bir şekilde kapısına dayandığını bilen insanların ne hissettiklerini... İvan İlyiç'in Ölümü tam olarak merak ettigim durumun üzerine yazılmış bir roman.
Bana göre aslında İvan İlyiç'in Arafı olmalıydı romanın adı. Yaşama tekrar dönmek istiyor dönemiyor, acıları artıyor ölmek istiyor ölemiyor. Arafta kalmış bir İvan İlyiç, sürekli geçmişe dönük hayatını sorguluyor. Acaba yaşamam gereken hayat bu muydu? Bana bahşedilen süreyi nasıl geçirdim? Ya bütün hayatım kocaman bir yalansa? Artık hayatımı tekrar yaşama şansım da yok. Hayır ama yaşasam tekrar böyle yaşardım herhalde...
Gibi gibi sorular, düşünceler İvan'ın aklından hiç eksik olmuyor... İvan bunları sorguladıkça ben gerildim. Çünkü çoğumuzun da aklında olan sorular değil midir bunlar ?Yaşam konusunda emin olamamak, kararlardan emin olamamak , kafamızda hep bir acabayla yaşamak, ne isterken ne olmak, ne umarken ne bulmak, yaşamı ne uğruna tüketmek...
Ölmesine ramak kalmış bir insanın psikolojisini kesinlikle çok güzel yansıtmış Tolstoy. Yazar sanki o süreçten geçmiş,ölmüş ve dirilip bu romanı yazmış. Bence o kadar güzel.
Mutlaka hayatımın ilerleyen dönemlerinde de okumak istiyorum eğer ömrüm varsa.
Aslında söylemek istediğim o kadar şey var ki çok da toparlayamadım. Kısacası okumanızı tavsiye ederim. Kesinlikle boşuna klasik olmamış.
İyi okumalar
*En sevdiğim alıntı: Ne bu şimdi? Ne için bütün bunlar? Olacak şey mi! Böylesine anlamsız ve iğrenç olabilir mi hayat? Hayat bu kadar anlamsız ve iğrençse, o zaman niye ölünüyor; hem de acılar çekerek?...
Reklam
Sabahattin Ali çok sevdiğim bir yazar. Bütün kitaplarını okumak istiyorum. Daha önce iki romanını okumuştum. Yeni Dünya ile Sabahattin Ali' nin öykü dünyasına da merhaba demiş oldum. Kitap kısa öykülerden oluşuyor. Okurken sıkıldığımı hiç hatırlamıyorum. Her öyküde yeni insanlarla değişik hayatlarla tanıştım. Dönemin şartları da göz önünde bulundurulursa yazarın bakış açısı ve farkındalığı insanı hayran bırakıyor. Sabahattin Ali iyiki varmış ve iyiki bizlere böyle güzel eserler bırakmış
Arkadaşı Hüseyin'in cenazesine katılmak için İstanbul'dan memleketi Mardin'e gelen gazeteci İbrahım'in gerçeklerin ardından gidişi ve yüzüne tokat gibi çarpan gerçeklerin yüreğine verdiği huzursuzluk. Suriyeli göçmenler, mülteci kampları, terör örgütleri tarafından zulmedilen kadınlar...Konusu ile yüreğime çok dokundu. Öyle ki kitaptaki İbrahim gibi benim de içime tuhaf bir huzursuzluk çöreklendi. Elimizden bir şey gelemiyor oluşunun hüznünü hissettim.
Peki kitabı beğendim mi?
Aslında kitap benim için hayalkırıklığı oldu diyebilirim. Sevdiğimiz yazarların her yazdığı esere aynı heyecanla yaklaşmamak gerekiyor sanırım. Livaneli'nin kalemini ve akıcı dilini seven biri olarak kitabın üslubunu tabiki beğendim. Fakat romandaki olayın kurgulanışı benim için fiyaskoydu. Bu açıdan diğer kitaplarındaki tadı aradım. Fakat bulamadım. Yazar yukarıda belirttiğim konular hakkında söylemek istediklerini bir hikâye çerçevesinde okuyucuya sunmak istemiş. Fakat kurgu çok zayıf kalmış. Son olarak, okuduğuma pişman mıyım? Hayır. Ama daha incelikli bir kurgu daha güzel yazılmış bir son beklerdim. Büyük beklentilerle okumayın ama okuyun çünkü içinde güzel düşünceler , yüzleşeceğiniz gerçekler var.
Kitabımızın ana karakteri opera sanatçısı Handan Sarp.Handan Sarp bir lezbiyen. Toplum tarafından doğru karşılanmaz diye kendini saklamış ve kendini sakladığı için kendine çok kızgın aslında. Sürekli iç hesaplaşmar yapmakta. Bir gün bir modaevinde yolu Elem isimli dikişçi kızla kesişiyor. Elem fakir bir ailede büyümüş ve sosyal statü olarak Handan Sarpla aralarında dağlar var. Kitap bu iki kadının aralarındaki ilişkiyi uzun uzadıya ele almış inişleri,çıkışları duygu karmaşaları, aralarındaki kültür farkı...
Selim İleri ismini hep duyduğum bir yazardı yazarla tanışmam bu kitapla oldu. Alıntı yapılabilecek çok fazla cümle vardı kitapta. Yazarın Türkçeyi kullanma şeklini sevdim. Son olarak kitabı tavsiye eder miyim ?
Valla ben okurken çoğu zaman çok sıkıldım çünkü romanda çok da fazla olay yok genel olarak iç konuşmalar Handan Sarpın dilinden yazılmış. Sizi heyecanlandırıp meraklandıracak bir olay yok. Şunu da ekliyeyim bazı bölümler o kadar ustalıkla kaleme alınmış ki o kadının kalabalıklar içindeki yalnızlığını yüreğinizde hissedebiliyorsunuz. Ama eşcinselleri bir nebze olsun anlayabilmek istiyorsanız okuyun derim. Değişik bakış açıları kazanabilirsiniz. Aşkın çeşit türlü hâlleri var işte bu roman da onlardan birini tüm çıplaklığıyla ele almış.
Ayşe Kulin, kitabı Türkan Saylan'ın ağzından kaleme almış ve dili diğer kitaplarında olduğu gibi akıcı ve sade. Okurken sıkıldığımı hatırlamıyorum, aksine sonra ne olmuş diye merak ederek okumaya devam ettim.
Kitabın yazılmasına Türkan Saylan'ın ortaokul yıllarından beri en yakın dostu olan Gökşinle mektuplaşmaları ışık tutmuş zaten kitapta da sıkça mektuplara yer veriliyor.
Ömrünü insanları iyi etmeye adamış, sevginin ve iyiliğin gücüne inanmış, haksızlıkların karşısında dimdik durmuş, onuruyla ve geride bıraktığı ona minnettar binlerce gönülle bu dünyadan geçip gitmiş - kendi deyimiyle- doktor Türkan'ın hikâyesini okuduğunuza pişman olmazsınız.
Son olarak şunu söylemek istiyorum.Türkan Saylan son günlerini yaşarken ben 13 yaşındaydım ve tam olarak neler olup bittiğini çok da anlayabildiğimi söyleyemem fakat bir haksızlık yapıldığını kalben hissedebilmiş ve ömrünün son günlerini geçiren bu kadına yapılan haksızlığı ve çiçekli penceresinin önündeki son hâlini aklıma kazımıştım. Daha sonraları hakkında internette dolaşan birkaç videosunu izlemiş ardından yazılan veda yazılarını okumuş kalbimin yanlış hissetmediğini anlamıştım ve bu kitabı da okuduktan sonra diyorum ki sevgili Türkan Saylan ne yüce gönüllü bir insanmış. Ülkeme kattığı değerler için yaptığı tüm iyilikler için topluma kazandırdığı sayısız insan için her şey için kimsenin karşısında eğilip bükülmeden bu dünyadan ayrıldığı için sonsuz saygı ve minnet...
